Hayatın içinde nefes almanın zor olduğunu hatta daha ileri giderek imkansız olduğunu düşünüyordum. Taki o güne kadar…
Koşarken durmak ya da dururken koşmak hangisi sizce?
Ne saçmalıyor acaba bu çocuk diyenlerinizi duyuyor gibiyim :) Ve size felsefe yapmaya hiç ama hiç niyetim yok.
Biliyorum ki isterseniz başaracağınızdan kendiniz kadar eminsiniz ama hep bir bahanenizin olduğunu öne sürüyorsunuz değil mi ?
Bence biraz durmalısınız koşmadan durmalısınız önce dinlenip düşünmelisiniz. Acaba doğru yolda mıyım ben diye. Eminim bu yol kimine doğru ama zor, kimine yanlış ama kolay gelecektir.
İyiler hep filmlerde kazanır unutmayın ama size kötü olun da demiyorum sadece akışına bırakın hayatı. Eminim ki su gibi yolunu bulacaktır.
Yazmak rahatlatır insanı. Bazı sıkıntılarınızı, dertlerinizi paylaşamayacağınızı düşünürsünüz. Gerçi bayanları bu konuda muaf edelim, onların paylaşamayacağı çok azdır bizlere göre :)
Yazmanın en güzel yanı da ne biliyor musunuz?
İnsanı başka yerlere götürüyor. Tuhaf değil mi ?
Düşünsene; masal kahramanı sen oluyorsun hayal dünyasında tek kişi ve kaleminin gücüyle en güçlüsü düşünmek bile yazmaya değer.
Ülkemizde yazan çok kişi var ama nereye ya da kime. Önemli olan doğru yerde ve doğru kişiye yazmak.
Bizim ülkemizin çektiği acıların başında gelen aşk acısı. O da olmazsa yandık valla ki kimse iki satır bir şey yazmayacak:)
Yazın arkadaşlar yazın bu ülkenin bu dünyanın çok yazara çok yazana ihtiyacı var.
– Osman Pekmez
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder